اسم تو قشنگ ترین قصه برای گفتنه!
اسم تو قشنگ ترین قصه واسه شنفتنه!
غنچه ی نجیب اسم تو روی باغ لبم
بهترین غنچه ی لذت برای شکفتنه!
لحظه ی طلایی نوازش گیسوی تو
مثل ناز دست روی خواب چمن کشیدنه!
داغی وسوسه ی گرفتن دستای تو
کوره ی بزرگ خورشید و توی خواب دیدنه!
تو چی هستی؟تو چی هستی که تماشا کردنت
مثل پر به آسمون گشودنه؟
تو کی هستی؟تو کی هستی که تمام لحظه ها
بی تو بودن مثل با تو بودنه؟
زیر نور خیس بارون مخمل سبز چشات
جنگل جادویی در به دری های منه!
گیسوی بلند تو که شعری از رهاییه!
زنجیر سیاه موندن برای پای منه!
صدای هق هق من میون تاریکی شب
صدای شکستنه!صدای سرد مردنه!
صدای دور شدن پای من از کوچه ی تو
آخرین حرف منه!صدای جون سپردنه!
((به نام اونی که نامش زیبا ترین نام هاست))
