داشتم فکر می کردم به ماندن و رفتنت،
!نفهمیدم چه شد ... دیدم رفته ای
... بعد یک دفعه دلم خواست همه ی باورهای تلخم را بریزم دور؛
"عشق در نرسیدن است. با وصل، عشق می میرد."
نفرین به باورهایم!
بعد یک دفعه دلم خواست همه ی فاصله ها را پاک کنم؛
"همیشه فاصله ای هست"
نفرین به فاصله!
.
.
.
بعد نگاه کردم دیدم، چه تنها شده ام. دیدم چه قدر دلم هوایت را کرده است
يك شب
يك روز
يك شب
يك روز
يك شب يك روز...
تا چند بايد بشمرم تا تمام شود اين شب ها و روزها....
خيلي مانده خدای من...
کمکم کن...
نوشته شده توسط تنها در یکشنبه
1386/01/12 ساعت 1:50 |
لینک ثابت |
